ၾကည့္ေလ
ငါ့ႏွလံုုးသားကိုုခလုုပ္တိုုက္ပီး
ေဆာရီးေနာ္တဲ့
ပီပီျပင္ျပင္
မျပံဳးတတ္ေတာ့
ငါ.....
ဘာ....
သူငယ္ခ်င္းလိုုဘဲ ....
ဘုုရားေရ .....
ငါ့ႏွလံုုးသားက
ရွမ္ဘဲလားျပန္
မဟုုတ္ေတာ့
ငါလဲမတတ္ႏုုိင္ဘူး။
ယုုန္ထင္ေၾကာင္ထင္
ခံရရင္ေတာင္ ေၾကာင္
မျဖစ္ခ်င္ဘူး
ယုုန္တေကာင္လိုု
ရုုိးသားပါတယ္လိုု႔
ငါမဆိုုဘူး
ဒါေပမယ့္....
မင္းသိတဲ့
ေၾကာင္ခ်ီးလိုု ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးနဲ႔
ငါ... မနံဘူး။
ထားခဲ့ပါ
အလြမ္းေတြန႔ဲေလ
ဟားဟား.....
ရီေနတာမဟုုတ္ဘူး....
ျပက္ရယ္ျပဳေနတာလဲ
မဟုုတ္ဘူး။
သူေစာင့္ေနခဲ့တယ္....
ေပၚမလာဘူး...
ေနာက္ တစ္ရက္....
ေနာက္ တစ္လ.....
ေနာက္ တစ္နစ္...
No comments:
Post a Comment